Hence, no species of writing is more allied to or more
likely to pass into household words, and to become proverbs among a
people of quick retentive powers, such as the Greeks were, to whom we
are perhaps indebted for this. I send you the extract from Alciatus;
_Emblemata_, No. 162. Antverpiae, 18mo. 1584. Apud Christophorum
Plantinum.
"Tres Charites Veneri assistunt, dominamque sequuntur:
Hincque voluptates, atque alimenta parant;
Laetitiam Euphrosyne, speciosum Aglaia nitorem;
Suadela est Pithus, blandus et ore lepos.
Cur nudae? mentis quoniam candore venustas
Constat, et eximia simplicitate plucet.
An quia nil referunt ingrati, atque arcula inanis
Est Charitum? qui dat munera, nudus eget.
Addita cur nuper pedibus talaria? _Bis dat_
_Qui cito dat_--Minimi gratia tarda preti est.
Implicitis ulnis cur vertitur altera? gratus
Fenerat: huic remanent una abeunte duae.
Jupiter iis genitor, coeli de semine divas
Omnibus acceptas edidit Eurynome."
Now here we have the proverb clearly enough.
Pages:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25